• จากวันนั้นที่เรียนจนจบถึงวันนี้กี่ปีแล้วที่อยู่ในวงการทันตกรรม กลับมาเมืองไทยเปิดคลินิกเลยหรือเปล่า
  - จบแล้วหมอทำฟันอยู่ที่อเมริกา เป็นหมอรับจ้างทำคู่กับหมอที่เป็นเจ้าของคลินิก เจ้าของเขาทำงานที่โรงพยาบาลแล้วเปิดคลินิกด้วย ซึ่งการที่ทำงานกับเขามีผลมากเลยกับการที่หมอมาเปิดคลินิกของตัวเอง ไม่งั้นนึกภาพไม่ออก จับต้นชนปลายไม่ถูก เรามีประสบการณ์ตรงนั้นทำให้เราทำงานด้านบริหารจัดการตั้งแต่การต้อนรับ ติดต่อสื่อสารกับลูกค้าซึ่งสำคัญมาก
  
  
• อยากให้อาจารย์หมอเปรียบเทียบการทำฟันเด็กในสมัยก่อนกับปัจจุบันยากง่ายต่างกันอย่างไร
  - เด็กสมัยก่อนมีปัญหาแล้วมาหาหมอ อย่างฟันผุ ปวดบวม ร้องโอดโอยมา หายากมากที่เด็กจะไม่ฟันผุเลย บอกได้เลยว่าไม่มี ประกอบกับสังคมยังไม่มีความรู้เรื่องทันตกรรมป้องกัน เพราะฉะนั้นเขาไม่เคยคิดหรอกว่าต้องมาหาหมอฟัน จนเด็กมีอาการมากแล้ว เขาจะคิดกันด้วยซ้ำว่าฟันน้ำนมไม่สำคัญ เดี๋ยวก็หลุดไปเอง เด็กที่มาหาเราก็จะร้องกระจองอแงเพราะเจ็บมาแล้ว และโดนผู้ใหญ่ขู่ว่าเดี๋ยวจะให้หมอถอนฟันให้หมดปากเลย แต่เด็กปัจจุบันนี้ฟันไม่ค่อยผุ ฟันไม่ผุก็ไม่กลัวหมอฟันแต่จะงอแงในเรื่องของการขาดการอบรมจากทางบ้าน เรียกร้องความสนใจตลอดเวลา พฤติกรรมจะต่างกัน เราต้องสื่อสารให้ตัวพ่อแม่รู้เรื่องให้เขาไว้วางใจทำอะไรได้ทุกอย่าง ให้สิทธิเด็ดขาดในการตัดสินใจอยู่ที่หมอ หมอเดี๋ยวนี้ใช้ความรู้ด้านจัดการอย่างเดียวไม่ได้ ต้องใช้จิตวิทยาปรับพฤติกรรมทั้งพ่อแม่ลูกด้วย รู้ความเป็นไปของสังคม รู้ประเภทของพ่อแม่ เข้าถึงพ่อแม่และเด็กเองต้องเข้าใจและไว้วางใจในตัวหมอ
  
  
• เนื่องจากเป็นแพทย์ทั้งคู่ และทำงานอาจารย์เองในช่วงนั้น ดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ภาควิชาทันตกรรมสำหรับเด็ก คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์-มหาวิทยาลัย ทำงานวิจัยด้านต่าง ๆ สอนหนังสือ ทำคลินิกและมีครอบครัว คุณหมอแบ่งเวลาอย่างไร
  - เรื่องงานก็ทำไปตามปกติ  ส่วนในเรื่องครอบครัวนั้น หมอมีลูก 3 คน บอกได้เลยว่าไม่ชอบ         เลี้ยงลูก (หัวเราะ) ช่วงแรกหมอทำร้านนั้น ปี 2516 ที่ซอยพิพัฒน์ ถนนสีลม บ้านหมออยู่      บนคลินิก พอช่วงไม่มีคนไข้หมอก็อยู่กับลูก ๆ พอลูกโตหน่อยเข้าโรงเรียน หมอก็ไปรับไป           ส่งลูกก็จะอบรมหรือติวภาษาอังกฤษ พูดคุยกันในช่วงนั้น หมอถือว่าจำนวนเวลาไม่สำคัญ      เท่ากับคุณภาพของเวลาที่ให้ลูก วิธีอบรมของหมอก็ถอดแบบมาจากคุณพ่อคือมีเวลาน้อย         แต่ให้เวลาคุณภาพ ก็ใช้ได้นะวิธีนี้แต่เรื่องความละเอียดอ่อนจะขาดไปบ้าง หมอก็       พยายามปรับ เราคิดว่าหลักการดำเนินชีวิต อารมณ์เขาแข็งแรงพอจะต่อสู้กับสังคมเราก็           พยายามขัดเกลา ซึ่งแรก ๆ หมอคิดว่าเดี๋ยวโตขึ้นเขาก็จะรู้เอง จริง ๆ แล้วโตก็ไม่รู้ถ้าเราไม่สอน
  
  
• คุณหมอมีบุตรกี่คนและมีคนไหนเจริญรอยตามคุณหมอบ้างคะ คือมีอาชีพทันตแพทย์
  - มีผู้หญิง 2 คน ผู้ชาย 1 คน ทุกคนเรียนจบ จุฬาฯหมดแล้วไปต่อต่างประเทศ อย่างคน  แรกจบสถาปัตย์ จุฬาฯ แล้วไปต่อที่ School of Arts Institute of Chicago  ทำงานที่ บริษัท Space Matrix คนที่สองจบบัญชี จุฬาฯ ได้เป็นผู้ตรวจสอบบัญชี แล้วไปเรียนต่อ       ที University of North Carolina at Chapel Hill สหรัฐอเมริกาด้วยทุนบรรษัทเงินทุนหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ปัจจุบันทำงานที่ธนาคารทหารไทย       คนที่สามจบแพทยศาสตรบัณฑิต จุฬาฯ ใช้ทุน 3 ปี และไปเรียนต่อทางอายุรศาสตร์ ได้ American Board of Internal Medicine Canadian Board of Internal Medicine ตอนนี้กำลังเรียนทางด้านระบบทางเดินอาหารที่ University of British Columbia ประเทศแคนาดา  ไม่มีใครมาด้านหมอสักคน จริง ๆ หมอก็อยากให้มีสักคนนะที่มาด้านทันตกรรม แต่เขาไม่ชอบกัน หมอเลี้ยงลูกแบบให้เขามีความเป็นตัวของตัวเอง คิดเองรับผิดชอบชีวิตตัวเอง ตัดสินใจได้เอง เราแค่ไกด์เขานิด ๆ หน่อย ๆ เขาต้องทำงานเลี้ยงดูตัวเอง นี่ทุกเดือนก็เอาเงินเดือนแบ่งมาให้หมอ หมอว่าเป็นหน้าที่ของลูก ไม่ใช่อยากได้เงินเขาหรอกนะ หมอโชคดีที่ลูก ๆ เรียนดีอยู่ในโอวาท ปัญหาหนักใจตามวัยของการเลี้ยงลูกก็มีบ้าง แต่หมอจะรับเข้าไปป้องกัน แนะนำเขาอย่างที่บอก ถ้าพูดจำนวนเวลา หมอแทบไม่ค่อยได้ดูแลลูกเลย แต่เวลาที่ให้จะให้แบบเต็ม ๆ

• อยากให้คุณหมอเล่าถึงความภูมิใจในอาชีพนี้
  - ความที่หมอทำงานมาหลายปี คนไข้ของหมอรุ่นแรก ๆ จะมีลูก เขาก็เอาลูกมาให้หมอทำฟันให้ อันนี้ถือเป็นรางวัลชีวิต เป็นความภูมิใจ เขาไว้วางใจในตัวเรา คนไข้บางคนทำฟันกับเราตั้งแต่เล็กจนโต เราบอกทำกับเราไม่ได้แล้วให้ไปทำกับหมอฟันผู้ใหญ่ เขาก็ไปแล้วก็กลับมาหาเราอีก บางคนเป็นอาจารย์จุฬาฯ เป็นหมอศิริราช ก็ยังมา เราบอกอย่าให้ฟันผุนะ ถ้าฟันผุ ฟันคุด ต้องไปหาหมอเฉพาะทาง
  
  
• รู้สึกเป็นเกียรติประวัติของชีวิต ประทับใจมาก สมเด็จพระบรมฯ เสด็จมาเปิดคลินิกซึ่งถือเป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่เปรียบมิได้
  - โครงการทันตกรรมปากเกร็ดสำหรับเด็กพิเศษ ถือเป็นงานที่ทำเพื่อสังคมชิ้นโบว์แดง โครงการนี้เป็นโครงการช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสจำนวน 3,500 คน โดยประมาณ เราทำให้เป็นโครงการระหว่างจุฬาฯ กับกรมประชาสงเคราะห์ ซึ่งปัจจุบันเป็นกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ   สมัยนั้นก่อตั้งคลินิกขึ้นมา แทนที่เด็กเหล่านี้ซึ่งปัญญาอ่อน หูหนวก ตาบอด พิการทางสมอง เดินทางไปหาหมอก็ลำบากยากเย็น เราจึงเอาหมอจุฬาฯ ไปจัดเข้าในหลักสูตร ให้นักศึกษาปริญญาโททุกคนต้องไปทำงานที่ปากเกร็ด เพื่อว่าให้นักศึกษารู้จักบริการสังคม มีจริยธรรม จรรยาบรรณ หมอเพิ่งลาออกมา ค่อย ๆ ลาออกทีละอย่าง หมอไม่ไหวแล้ว เขามีคณะกรรมการดูแลอยู่ โครงการนี้เป็นโครงการเพื่อการกุศล ซึ่งจุฬาฯ ร่วมกับกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการเป็นผู้อุปการะ นอกจากนี้ก็ได้รับทุนสนับสนุนจากประชาชนที่มีจิตศรัทธา หมอเป็นสมาชิกอินเตอร์เนชั่นแนล ซัพพอร์ท กรุ๊ป ซึ่งเป็นองค์กรสตรีนานาชาติทำงานเพื่อสังคม ก็จะหาเงินมา และยังมีโครงการบริจาคเงิน 500 บาทต่อคนต่อปีเพื่อดูแลเด็กหนึ่งคน เราก็ทำรายงานว่าทำอะไรบ้าง เด็กในที่นี้หมอหมายถึงทางร่างกายก็เป็นผู้ใหญ่เพราะเขาอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกเกิด ไปไหนไม่ได้จนเป็นผู้ใหญ่ เขาพิการซ้ำซ้อน โครงการนี้ทำมา 5 ปีแล้ว หมอทำตั้งแต่เริ่มต้นร่วมกับคณะทันตแพทย์ที่จุฬาฯ เราจะให้การรักษาทางทันตกรรมทุกอย่างแก่เด็กพิการ แล้วจะมีการติดตามผลด้วย ตอนนี้เราอยากได้อาสาสมัคร ในปัจจุบันก็ได้พวกแม่บ้านฝรั่งมาช่วยคือ เด็กทั่วไปเวลาทำฟันจะมีพ่อแม่ญาติมาดูแล แต่เด็กพวกนี้ไม่มีเพราะฉะนั้นเขาจะเครียด อาสาสมัครก็ช่วยไปเล่นไปสร้างความคุ้นเคยกับเขา พอทำฟันเสร็จเราก็จะให้ขนมให้ผลไม้ นม โยเกิร์ต ซึ่งมาจากเงิน 500 บาท ที่บริจาคนั่นแหละ นอกจากนี้ยังมีดนตรีบำบัด ศิลปะบำบัด อย่างปีที่แล้วเราเชิญคุณแอนดรูว์ บิ๊ก เขาก็มาแสดงละครให้เด็ก ๆ ดู แล้วเราก็เอาหุ่นกระบอกมาแสดงให้เด็กดูโดยเฉพาะเด็กที่พิการเดินไม่ได้ ได้แต่นอนอย่างเดียว เขาจะได้พัฒนาสมอง เราให้ทั้งอาหารการกิน อาหารใจ อาหารฟัน กิจกรรมเหล่านี้ทำอาทิตย์ละ 2-3 วันตลอดปี

ปัจจุบันอาจารย์หมอดูแลกิจการ คลินิกทันตกรรม สมภพ อัมพุช ทั้ง 2 สาขา คือที่อาคารชาญอิสระ 1 ถนนพระราม 4 และอาคารว่องวานิช ถนนพระราม 9 คุณหมอยิ้มด้วยแววตาสดใส เมื่อบอกแก่เราว่าก่อนลาจากกันว่า “ชีวิตช่วงนี้ก็เป็นแบบสบาย ๆ เช้าออกกำลังกาย เข้าไปดูงานที่คลินิกบ้าง หมอโชคดีที่มีลูกน้องคอยบริหารจัดการงานให้หมอ เขาทำงานทุ่มเทเหมือนเป็นคลินิกของเขาเอง” เคล็ดลับของการดำเนินชีวิตของอาจารย์หมออยู่ที่ทัศนคติ “มองดี คิดดี จิตใจดี ก็จะกระทำดี เรื่องนี้สำคัญเหมือนอย่างที่บอก ชีวิตหมอลงตัวมาตลอดเพราะหมอมองโลกในแง่ดี”